biegunka


biegunka
biegunka {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. ż Ib, CMc. biegunkance; lm D. biegunkanek {{/stl_8}}{{stl_7}}'stan chorobowy będący efektem zaburzeń trawienia, objawiający się częstym oddawaniem zazwyczaj płynnego lub półpłynnego stolca; rozwolnienie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dziecko dostało biegunki. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • biegunka — ż III, CMs. biegunkance; lm D. biegunkanek med. «częste oddawanie płynnego lub półpłynnego stolca, będące objawem wielu chorób przewodu pokarmowego, głównie zatruć i zakażeń pokarmowych; rozwolnienie» Chorować na biegunkę. Dostać biegunki. ∆… …   Słownik języka polskiego

  • sraczka — Biegunka Eng. Diarrhea; loose bowels …   Słownik Polskiego slangu

  • cholera — ż IV, CMs. choleraerze; lm D. choleraer 1. blm med. «ostra, epidemiczna choroba zakaźna, o gwałtownym przebiegu z biegunką i wymiotami, powodującymi groźne odwodnienie i wyniszczenie organizmu, często prowadzące do zgonu chorego» ∆ wet. Cholera… …   Słownik języka polskiego

  • czerwonka — ż III, CMs. czerwonkance, blm ∆ med. Czerwonka bakteryjna «epidemiczna choroba zakaźna powodująca owrzodzenie jelita grubego, biegunkę, bolesne skurcze jelit, krwawe wypróżnienia; czerwonka, dyzenteria, krwawa biegunka» ∆ Czerwonka pełzakowa… …   Słownik języka polskiego

  • ręka — 1. Być, znajdować się, spoczywać w czyichś rękach, w czyimś ręku a) «być czyjąś własnością, należeć do kogoś»: Wieczorem większa część Pragi znajdowała się w rękach powstańców. J. Andrzejewski, Popiół. b) «zależeć od kogoś»: W tym czasie ogólne… …   Słownik frazeologiczny

  • biały — białyali, bielszy «mający barwę właściwą śniegowi, mleku» Oślepiająco biały śnieg. Biały obrus. Białe obłoki, kwiaty. Zęby białe jak ser. Ponad śnieg bielszym się stanę. (Żeromski) ∆ Biały człowiek «potocznie o człowieku należącym do białej… …   Słownik języka polskiego

  • cisawica — ż II, DCMs. cisawicacy, blm med. «przewlekła choroba nadnerczy objawiająca się m.in. biegunką, brunatnymi przebarwieniami skóry i śluzówek oraz wychudzeniem i ogólnym wyniszczeniem organizmu; choroba Addisona» …   Słownik języka polskiego

  • kokcydioza — ż IV, CMs. kokcydiozazie; lm D. kokcydiozaoz zootechn. «choroba inwazyjna zwierząt, zwłaszcza domowych (bydła, owiec, trzody chlewnej, królików, drobiu), wywoływana przez sporowce, objawiająca się m.in. biegunką i wychudzeniem» ‹n. łac. z gr.› …   Słownik języka polskiego

  • laksacja — ż I, DCMs. laksacjacji, blm med. «biegunka» ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • lamblioza — ż IV, CMs. lambliozazie; lm D. lambliozaoz med. «choroba wywołana u człowieka przez lamblie pasożytujące w jelicie cienkim, niekiedy w wątrobie i w przewodach żółciowych; objawia się podwyższoną temperaturą ciała, biegunką, czasem żółtaczką» …   Słownik języka polskiego